این مطلب هشداری است که فردا همه مسئولان مرتبط، اولویت‌ها را‌‌ رها نکنند و به جای بستن سرمنشأ‌های فساد در بین صاحب منصبان و صاحب نفوذان، یک کارمند را در اداره بایگانی یکی از شهرهای شیراز به جرم سیاه کردن چند برگ کاغذ سفید محاکمه کنند.
این روز‌ها اغلب آدرس‌ها برای مبارزه با مفاسد اقتصادی‌ به بیراهه می‌رود؛ مفاسدی که اغلب آدرس صاف و بی‌دردسری دارند، ولی آدرس‌های پر‌ پیچ و خم هستند که این روز‌ها طرفدار و خواهان دارند.

به گزارش «تابناک»، در همایشی که در روزهای اخیر با حضور سران قوا در باب مبارزه با مفاسد اقتصادی برگزار شد، رئیس‌جمهور فصل مفصلی درباره منشأ فساد سخنرانی کرد، اما به نظر می‌رسد، در بخشی از سخنرانی خود،‌ آدرس غلطی داده شد که نگرانی از این است که متولیان امر به دنبال این آدرس غلط بروند و مبانی اساسی فساد را فراموش کنند.

بر اساس این گزارش، حسن روحانی در سخنرانی خود در همایش مذکور، در بخشی برای ریشه‌کن کردن فساد گفت، «باید ارتباط مردم با کارمند‌ها را به حداقل برسانیم». فرض نهفته در این سخن این است که ارتباط رودرروی کارمندان دولت و مردم، یکی از نقطه‌های فساد‌انگیز است که باید با آن برخورد کرد.

یعنی یک سر این حلقه که ممکن است به فساد منجر شود، مردم هستند و یک سر دیگر آن کارمندان دولت! لذا کم کردن ارتباط این دو قشر با هم می‌تواند لزوما به کم شدن فساد منجر شود.

اکنون در مورد درستی یا نادرستی‌ این مطلب بحثی نیست. بحث این است که آیا ریشه‌کن کردن فساد اولویت این مسأله است؟ آیا در فساد‌های میلیاردی اخیر واقعا یک سر این فساد‌ها، مردم و یک سر آن، کارمندان دولت بوده‌اند؟

آقای رئیس جمهور فراموش کرده‌اند ‌در ماجرای اختلاس سه هزار میلیاردی و امثال آن امضا‌ها و توصیه نامه‌های مقامات ارشد دولتی و غیر دولتی هستند که زمینه‌ساز فساد را فراهم کرده است؟

در اختلاس سه هزار میلیاردی، توصیه‌نامه‌های ارشد‌ترین مقامات دولت، مقامات ارشد پولی و بانکی‌ وجود داشت. مردم و کارمندان در کجای این فساد قرار داشتند؟

در مسأله پرداخت حق‌الوکاله ۳۲ میلیارد تومانی که در یکی از وزارتخانه‌های همین دولت آقای روحانی اتفاق افتاد، آیا کارمندان و یا مردم دخیل بودند یا مدیران آن وزارتخانه؟ آقای رئیس جمهور از خود پرسیده‌اند، چرا مدیران یکی از وزارتخانه‌های دولت ایشان برای یک رأی قضایی، ‌این میزان حق‌الوکاله ‌پرداخت کرده‌اند؟

در مورد فساد اخیری که خود دولتیان آن را ۱۲ هزار میلیارد عنوان کرده‌اند، نیز به یقین اگر جستجو و مداقه‌ای صورت پذیرد، مشخص خواهد شد که رد پای مدیران و مقامات مختلف دیده می‌شود، مردم ‌و کارمندان در این میان چه کاره‌اند؟

اکنون بحث این نیست که همه کارمندان پاک و منزه‌اند، بلکه بحث این است که آدرس غلط برای پیگیری فساد داده می‌شود. این مطلب هشداری است که فردا همه مسئولان مرتبط، اولویت‌ها را‌‌‌ رها نکنند و به جای بستن سرمنشأ‌های فساد در بین صاحب منصبان و صاحب نفوذان یک کارمند را در اداره بایگانی یکی از شهرهای شیراز به جرم سیاه کردن چند برگ کاغذ سفید محاکمه کنند و عاملان‌ با توصیه صاحب منصبان در محافل پولی و مالی به امورات خود مشغول باشند.

سیستم‌های الکترونیکی که واسطه‌گری کارمندان در آن محدود و ناچیز باشد بسیار پسندیده است. نظارت بر رفتار همه کارمندان ادارات و نهادهای دولتی واجب است و به نفع همه مردم؛ اما این تنها بخش کوچکی از مبارزه با مفسدان است. بخش بزرگ‌تر توصیه‌های نامه‌هایی است که کارمندان بر اساس آنان ملزم هستند اجابت دستور کنند.

آقای رئیس‌جمهور ارتباط مردم و کارمندان را قطع کنید؛ در کنارش توصیه نامه‌های مقامات را نیز ممنوع کنید. اگر قانون را برای همه صاحب منصبان و صاحب نفوذان هم اعمال و بر رفتار آنان حاکم کنید، مردم و کارمندان هم منتفع خواهند شد


ادامـــه ی مـطــلــب

نظرات ()

لینک ثابت - نوشته شده توسط پایگاه بسیج دانشجویی شهید آوینی در جمعه 21 آذر 1393 ساعت 01:52 ب.ظ